Over schrijven, schrijvers en mensen die gelezen willen worden. Door schrijvers.

‘Wat leuk, jij schrijft boekjes,’ kirde een vriendin van een vriendin van een kennis van mijn moeder. Ik knikte vriendelijk (denk ik), zuchtte even (zachtjes, hoop ik) en probeerde het gesprek een andere wending te geven.
Maar er was geen ontsnappen mogelijk.
‘Wat een ongelooflijk toffe hobby, hé,’ vervolgde de dame.
‘Werk,’ mompelde ik.
‘Ja, dat zullen je kindertjes wel leuk vinden,’ ging ze genadeloos door.
‘Valt wel mee,’ antwoordde ik, ondertussen overduidelijk tegen beter weten in, want ze was beter in praten dan in luisteren.

‘Ik ken iemand …’ ratelde ze verder.
En een tijdje later: ‘Misschien kun jij een keertje …’
‘Geen tijd,’ reageerde ik zwakjes.
Maar ook dat wuifde ze gezellig weg.
Want boekjes schrijven voor kindertjes is zo gezellig dat auteurtjes met plezier manuscriptjes van wildvreemden gratis en voor niks lezen en beoordelen. Met uitgebreide feedback natuurlijk. Alsjeblieft en dankjewel.

De frustratie nam buitenaardse proporties aan. Want dit gesprek was het zoveelste in die soort. Het mailtje (met verhaaltje in de bijlage) dat dezelfde dag nog kwam, heb ik trouwens gewist.

Ik geef les aan gemotiveerde cursisten.
Zij schrijven. Ik lees. En beoordeel. Geef advies. Mopper. Wijs hen op hardnekkige fouten. Laat hen ook voelen dat ze wél helemaal zichzelf mogen zijn. Moeten zijn!
Ze moeten af en toe een hele poos wachten op mijn feedback, want ik ben een verstrooide professor, een warhoofd, een auteur.
Zij hebben, meer dan wie dan ook, recht op mijn begeleiding.
Al die andere lieve, goedbedoelende mensen komen hopelijk vandaag of morgen het volgende te weten:

artist

Het gesprek liep ten einde.
‘En ga je nu ook een echt boek schrijven?’ vroeg ze nog geïnteresseerd.
Ik brieste iets in de aard van moetnaarmijnwerk.
‘Oh,’ juichte ze bijna in extase. ‘Je hebt ook een echte job, wat goed voor jou!’

Tot daar mijn boeiende ontmoeting met de vriendin van de vriendin van de kennis van mijn moeder.

Lieve mensen, af en toe lees ik verhalen van anderen. Liefst in boeken die ik helemaal zelf uitkies. Soms ook omdat vrienden het me vragen. Dat doe je wel eens voor vrienden. Vind ik.
Maar verder hecht ik eraan mijn eigen tijd te gebruiken voor dingen die ik zelf belangrijk vind. Mijn man, mijn kinderen, avondschool Zweeds, mooie muziek …

Boekengroeten,
Joke

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Over schrijven, schrijvers en mensen die gelezen willen worden. Door schrijvers.

  1. donnie de neef zegt:

    Haha, Joke. Helemaal gelijk heb je! Misschien moet je volgende keer antwoorden dat je het verhaaltje wel wil lezen, want dat je derde echte job, naast mama van drie kinderen zijn, namelijk redacteur is. Iets in de trant van: ‘Voor veertig eurootjes wil ik dat verhaaltje gerust een keertje doornemen, hoor…’ 😉

  2. Ik denk dat er ook een gulden middenweg is en dat die niet dood hoeft te lopen bij familie of vrienden. Geld is de meest overschatte uitvinding van de mens. Je koopt er geen geluk en geen gezondheid mee en het staat al helemaal niet gelijk aan respect en waardering.

    Als jij inwendig al gaat steigeren bij het woord ‘boekJES’, dan luister je misschien ook niet meer zo goed naar wat die mevrouw verder zegt. Ik stuurde een paar maanden geleden via schijvenonline iets in voor een wedstrijd. Ongevraagd kreeg ik van degene die de wedstrijd had uitgeschreven (en dure schrijfcursussen gaf) een inhoudelijke reactie waarvan ik nog steeds minimaal net zo hoog ga steigeren. Ze was blijkbaar op zoek naar cursisten.

    Dat vul ik waarschijnlijk helemaal ten onrechte zelf in. Gewoon, omdat de eerste woorden van haar ‘beoordeling’ me irriteerden en ik daarna dus niet meer echt open kon staan. Misschien had ik er wél iets anders mee kunnen doen. Er even écht naar kijken bijvoorbeeld en daarna pas beslissen of ik er wél of niet nog wat tijd in ging steken. 😉

    • Joke zegt:

      Dag Mary,

      Ik kan sommige elementen van je betoog volgen, hoor, absoluut.
      Maar ik ben het niet met je eens. Dat hoeft gelukkig ook niet. 😉

      Geld is in deze kwestie wel belangrijk. Ik werk en word daarvoor betaald.
      Ik doe mijn job graag. Maar dat wil niet zeggen dat ik 12 uur per week voor niks werk.
      En dat wordt in onze branche wél ontzettend vaak verwacht.
      Met veel liefde zorg ik voor mijn gezin. Ik vang links en rechts een nichtje of twee op als dat nodig is, organiseer feestjes als vrienden tilt slaan omdat ze niet weten waar te beginnen, kook voor een gezin extra enzovoort. Njet zeggen tegen steeds weerkerende, tenenkrullende vragen en opmerkingen zal ik blijven doen. Want ook ik verdien respect voor wat ik doe.

  3. Tine zegt:

    Helemaal gelijk, Joke. Ik doe het ook steeds minder. Dat wil zeggen: ik heb ook eindelijk geleerd om neen te zeggen. Of om een prijs te noemen.
    Geld is dan misschien wel de meest overschatte uitvinding van de mens, beste Mary, maar ik denk niet dat jij gratis uit werken gaat, dus waarom zouden auteurs het wel moeten doen? Omdat ze het graag doen? Ik hoop dat de bakker ook van zijn beroep houdt, maar daarom vraag ik hem toch ook niet om een gratis brood?

  4. Joke, niemand gaat voor niks aan het werk, en als je uit jezelf iemand een plezier wil doen
    dan bepaal je dat helemaal zelf. Er is geen beginnen aan met “vriendendienstjes.”
    Als ik op stap ben met m’n prof.camera zeggen mensen wel eens “maak ook even een foto van mijn hond, kleinkind…” (etcetera) Vervolgens zie/hoor je ze nooit weer, en betalen:ho maar. Begin ik dus niet meer aan.
    Ik fotografeer en schilder (vooral portret in opdracht) we hebben een heel grote familie, ik begin er echt niet aan om voor hen allen gratis portretten te schilderen of te fotograferen. Uitzondering: Voor onze drie zoons en hun gezinnen heb ik wel een cadeau-schilderij gemaakt. Ook mijn eerste in eigen beheer uitgegeven foto-en dichtbundel „DICHTerBIJ” geef ik niet gratis aan vrienden en familie. Ik mag al blij zijn als ik er zelf wat aan verdien.
    En een van onze zoons heeft net zijn eerste dichtbundel gemaakt, daar heb ik aan meegewerkt
    door foto’s aan te leveren enz. Dat vind ik heel wat anders dan “vrienden van vrienden.”

  5. Zoals ik al schreef: ieder zijn/haar mening en situatie. Ik heb heel even voor de Gemeente gefotografeerd. 70 Euro voor 3 foto’s maken van een wethouder naast een nieuw logo. 70 Euro voor nog geen 5 minuten werk dus. Dat is belachelijk. Vind ik. Laten ze 50 van de 70 Euro aan een bijstandsmoeder geven. Kan die weer een week van eten. Dan fotografeer ik liever kinderen in asielzoekerscentra die nog weken nagenieten van de activiteiten als er een blijvende herinnering bestaat.

    Wat mij stoort aan het stukje van Joke is dat het woordje ‘kirde’ in de eerste zin net zo denigrerend is als de woorden die Joke als zodanig ervaart. Je kunt -volgens mij- heel eenvoudig iemands verzoek afwijzen zonder te oordelen over de persoon zelf.

    • Joke zegt:

      Ieder heeft inderdaad recht op een eigen mening, gelukkig maar.
      Ik blog zoals ik ben. Wie mijn woordkeuze storend vindt, heeft het volle recht mijn blogs niet te lezen, daar heb ik echt geen moeite mee, hoor. 😉
      Ik heb die keuze niet, wanneer ik meerdere keren per week wordt aangesproken op wie, wat of hoe ik ben. Er wordt een antwoord verwacht. En liefst ook een snelle reactie.
      Dat ventileer ik dan in een blog.
      Ondertussen weet ik dat we met velen zijn.

      Jij maakt foto’s waar je mensen blij mee maakt. Prachtig!
      Ik schrijf boeken waar ik mensen blij mee maak. En zie, dat vind ik ook heerlijk.
      En verder vermoed ik dat we net iets anders in het leven staan.
      Hoe fantastisch is het, dat ook dat gewoon mag.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s