Recensie ‘Fluister’ van Maggie Stiefvater

 

Met Fluister komen we opnieuw terecht in de wereld van weerwolven en tienerpassie. Dit is het tweede deel van een trilogie. Sam, die in het eerste deel, Huiver, nog een wolf was, is nu voor het eerst gewoon een jongen. Hij heeft een baantje, een vriendin, een oude auto en een knagend verleden. Want dat hij tot vorige winter bij de wolven hoorde, kan hij geen moment uit zijn hoofd zetten. Grace is dolgelukkig met Sam. Maar zij is degene die nu last krijgt van onverklaarbare koortsen, vreemde pijnen, bloedende haarpunten en een vreemd ruikende adem. Haar ontmoetingen met Sam moeten in het grootste geheim plaatsvinden, want haar ouders hebben heel andere plannen met haar. En dan komt er een nieuwe wolf, Cole. Hij is op de vlucht voor zijn verleden, en brengt door zijn roekeloosheid de andere wolven in gevaar. Sam begrijpt niet waarom de leider van de roedel, Beck, Cole erbij gehaald heeft en wordt heen en weer gesleept tussen zijn drang om te helpen en zijn afkeer voor Cole. Fluister is vlot geschreven, met steeds wisselend vertelstandpunt. De auteur begrijpt de wereld van tieners, met ouders die er niets van snappen en vrienden die soms plots geen vrienden meer blijken te zijn. De titels van de hoofdstukken geven weer wie aan het woord is. De karakters zijn goed uitgediept, al zijn lang niet alle personages even geloofwaardig. Halverwege het boek zakt het verhaal een beetje in. De personages bewegen los van elkaar, en de dynamiek is ver te zoeken. Op dat punt in het boek zijn de hoofdstukken ook te kort om echt in het verhaal te kunnen blijven. Maar in het laatste deel komt er weer een sterke verhaallijn bij, waarin de nieuwsgierigheid naar hoe het af zal lopen met Grace, de boventoon voert. Sam en Cole gaan samenwerken, meer uit noodzaak dan uit sympathie, en de interactie wordt mooi weergegeven. Er is nog een derde deel in aantocht. Hoe het af zal lopen met Grace, is een vraag die pas in dat boek zal beantwoord worden. Fluister is een boek dat helemaal past in de vampieren- en weerwolvenwereld waarvoor jongeren momenteel groepsgewijs vallen. In zijn genre zal het een heleboel lezers aanspreken.

Boekengroeten,

Joke

Deze recensie verscheen eerder dit jaar ook in Leeswelp.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Recensies. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s